Historia uzdrowiska
Jeszcze na początku XIX wieku, uważano kąpiele morskie za równie naganne jak rozpusta lub nadużywanie alkoholu. Jakimkolwiek próbom kąpieli, zapobiegała lokalizacja twierdzy kołobrzeskiej. Jednak, to właśnie aresztant, jako pierwszy odkrył walory zdrowotne Kołobrzegu. W czasie długiego aresztu, nabrał on chęci do życia i chodzenia po świecie. Dopiero rozformowanie twierdzy w 1872 roku, pobudziło rozwój uzdrowiska. W 1919 roku, w obiektach uzdrowiskowych rozlokował się na dluższy czas sztab feldmarszałka Hindenburga, tworząc jednocześnie wojskową stolicę Niemiec. O randze tego kurortu może świadczyć wybór kuracjuszy, którzy w 1938 roku, ze 125 niemieckich uzdrowisk, właśnie kołobrzeskie wybrali na pierwszym miejscu.
Położenie nad piękną, sześciokilometrową, piaszczystą plażą i morskim kąpieliskiem, było jednym z największych atutów decydujących za powstaniem tam uzdrowiska. Duże nasłonecznienie, niewielkie amplitudy temperatur w ciągu roku, aerozol unoszący się w pobliżu nadmorskiego brzegu, to zadecydowało, że Kołobrzeg jest przez wielu uznawany za najlepsze miejsce wypoczynku w Polsce. Uzdrowisko leczy schorzenia dróg oddechowych, narządu ruchu i kardiologiczne.


